การวางแผนสำคัญกว่าเป้าหมาย

บทความนี้จะมาพูดถึงการพัฒนาตนเอง จริงที่ว่าการมี เป้าหมายนั้นย่อมพาไปสู่ความสำเร็จได้ดี หากการทำอะไรก็ตามให้สำเร็จจำเป็นต้องมีเป้าหมาย แต่มีอีกสิ่งที่สำคัญกว่าและยากกว่าด้วยก็คือการวางแผนคิดว่ามันก็ต้องมาด้วยกันถ้าไม่มีเป้าหมายแล้วจะวางแผนได้อย่างไรก็ถูก แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับทุกอย่างแน่นอน

การวางแผนในที่นี้คือวางแผนปฏิบัติเพราะจะเป้าหมายหรือวางแผน หากไร้ซึ่งการปฏิบัติก็ไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น ซึ่งที่กล่าวว่ามันต้องมีเป้าหมายก่อนที่จะวางแผนนั้นบางเรื่องเป้าหมายยังเป็นสิ่งที่เลือนลาง การจะหาเป้าหมายแบบคลำไปเรื่อยๆ ก็เสียเวลาเช่นกัน และอาจทำให้ไม่ทำอะไรซักที

การวางแผนให้กับการดำเนินชีวิต หรือการทำอะไรแบบยังไม่มีเป้าหมายแต่มีการวางแผนอาจพาไปสู่เป้าหมายก็เป็นได้ นี่คือสิ่งหนึ่งที่น่าจะทำให้พอนึกออกว่าทำไมมันสำคัญกว่า เราสามารถวางแผนโดยมีเป้าหมายเพื่อหาเป้าหมาย

ถ้าเกิดคิดดูว่าหากไม่มีเป้าหมายและยังไม่วางแผนอะไรให้ตัวเอง ก็อาจจะยากที่จะสำเร็จได้การรอคอยเป้าหมายไปเรื่อยๆเหมือนกำารหาแรงบันดาลใจแบบไม่รู้ว่ามันจะมาจากไหน เราสามารถวางแผนโดยมีเป้าหมายเพื่อหา เป้าหมาย แต่นั่นก็ไม่ใช่ทั้งหมด ที่จะบอกว่าการวางแผนนั้นยากและสำคัญกว่า ก็เพราะหากเรามีเป้าหมายแล้ว มันก็ไม่ควรเปลี่ยน แต่การวางแผนให้ไปถึงเป้าหมายควรปรับเปลี่ยนได้ก็ในเมื่อปัจจัยหลายๆ อย่างในชีวิตคนเรามันไม่อาจคงที่สม่ำเสมอ

แม้ตัวเราจะมั่นคงเพียงใดเชื่อเถอะว่ามันก็ต้องมีอะไรรอบๆ ตัวเราเปลี่ยนไปอยู่ดี ดังนี้แผนที่วางไว้อาจยากหรือเกิดไม่ได้ดังที่คิดขึ้นมาได้เสมอ..

อย่างที่บอกไปว่าการวางแผนนั้นยาก เพราะมันเกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติ แม้เราพยายามปฏิบัติให้ได้ตามแผน แต่ส่วนใหญ่ไม่มีทางทำได้เต็มที่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม มันต้องผิดแผนกันบ้างเหนือความคาดหมายไปบ้าง ซึ่งเป็นเรื่องปกติเลย และก็ไม่ใช่เหตุที่ทำให้ไปไม่ถึงเป้าหมายด้วย

อีกเรื่องที่ยากคือ หลายแผนที่วางไว้บางทีผลสำเร็จก็อาจจะเป็นไปตามนั้น พูดง่าย ๆ ที่จริงเป็นแผนที่ดีเลยล่ะ แต่การปฏิบัติกลับปฏิบัติไม่ได้ตามแผนเสียเอง เช่นนี้จะโทษแผนไม่ได้

สิ่งที่เห็นชัดเจนคือ วางแผนแล้ว มันไม่ละเอียดพอถึงวิธีการปฏิบัติ บางเรื่องไม่ชัดเจนก็ถือว่าวางแผนไม่ดี ยังไงก็ตามแต่วิธีการแต่ละอย่างก็ต่างแต่ละบุคลลจะเลือกใช้ออกไป เพื่อให้นตำไปสู่ความสำเร็จได้